به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جوز هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

سر یه بوسه با هم شرط می بستیم/روی دریا ریگ اندازی می کردیم

افسوس که گذشته دیگه بر نمی گرده/افسوس که گذشته دیگه بر نمی گرده

با انگشتم رو شن ها می نوشتم/دوست دارم دوست دارم همیشه

رو نوشته هام شن می پاچیدی/می گفتی دیگه دل بچه نمی شه

افسوس که گذشته دیگه بر نم گرده/افسوس که گذشته دیگه بر نم گرده

اون روز عروس دریا تو بودی/اون روز برای دلها تو بودی/اون روز گل بی همتا تو بودی                           

اگر رفتم من از یادت فراموشت نخواهم کرد
اگر بردی تو مهرم از دلت یادت نخواهم کرد

اگر رفته ز دستم مال دنیایی که دل بستم
پشیمانی ندارم چون خدا بگرفته از دستم

من از بگذشته ار نالم ز بی مهری یاران است
که از نا مهربانی ها یشان اشکم چو باران است

اگر بردند از یادم خداوندا تو یادم باش
ز بی دادان و بی مهران تو مهرم باش و دادم باش

دوری عشقهای کوچک را از بین می برد              

ولی به عشقهای بزرگ عظمت می بخشد

مثل باد که کبریت را خاموش می کنه

ولی شعله های اتش را بزرگتر می کنه

                    یکی داشت و یکی نداشت

اونی که داشت تو بودی و اونی که تو را نداشت من

                   یکی خواست و یکی نخواست
           

اونی خواست تو بودی و اونی بی تو بودن رو نخواست من

                           یکی آورد و یکی نیاورد

اونی که آورد تو بودی اونی که به جز تو به هیچکس ایمان نیاورد من

                             یکی موند ویکی نموند

اونی که موند تو بودی اونی که بدون تو نمی تونست بمونه من

                              یکی رفت و یکی نرفت

اونی که رفت تو بودی و اونی که به خاطر تو تو قلب هیچکس نرفت من 

گلم از خود رهیدن را بیاموز      به سر منزل رسیدن را بیاموز

مجال تنگ و راهی دور در پیش     به پاهایت دویدن را بیاموز

             زمین بی عشق خاکی سرد و مرده است
               
                به قلبت خوب تپیدن  را بیاموز 

             جهان جولانگهی همواره زیبلست

              به چشمت خوب دیدن را  بیاموز     

به تو نامه می نویسم            ای عزیز رفته از دست
ای که خوشبختی پس از تو     گم شد و به قصه پیوست
در گریز نا گریزم                     گریه شد معنای لبخند
ما گذشتیم و شکستیم         پشت سر پل های پیوند
در عبور از مسلخ تن              عشق ما از ما فنا بود
باید از هم می گذشتیم         برتر از ما عشق ما بود

سلام/سلامی به گرمی مهیا گاز و با کیفییت سینجر گاز وبه نوع اوری نیک کالا با ضمانت ۵ ساله زیرا این نام نیک است که می ماند/امید وارم که سلام گرم مرا پذیرا باشید وآن را با چسب ۵ دقیقه ای جلاسنج بر دل بچسبانید/امشب با تمام غمها در کنار تلویریون پارس نشسته ایم و با خودکار بیک می نویسم زیرا این بیک است که مثل بیک می نویسد /هنگامی که از من جدا میشوی و نگاه سردت را از من می گیری فقط ضد یخ بهرام بود که پیکر یخ زده ام را آب میکرد/بیا تا سفره عشق را با پیکان جدید که افتخار ملی است آغاز کنیم/آرزو دارم که دوباره چهره ات را همچون میمونک چی توز ببینم